FIP’te belirtiler ve tanı süreci

FIP’e yol açan FCoV ile bağırsaklarda yaygın bulunan FCoV birbirine çok yakındır. Pozitif coronavirus antikor testi kedinin virüsle karşılaştığını gösterebilir; FIP’i kanıtlamaz. Dışkıda pozitif PCR kedinin FCoV saçtığını gösterebilir ancak tek başına FIP tanısı koydurmaz. Negatif sonuç da her durumda hastalığı kesin dışlamaz.

Veteriner hekim yaş, yaşam ortamı, stres geçmişi, ateş, kilo kaybı, iştah, aktivite, sıvı birikimi ve göz ya da sinir sistemi bulgularını birlikte değerlendirir. Kan analizlerinde anemi, lenfosit azalması, globulin artışı, albümin düşüşü, düşük albümin/globulin oranı ve bilirubin artışı şüpheyi destekleyebilir; bunların hiçbiri tek başına FIP’e özgü değildir.

Karın veya göğüste sıvı varsa görünüm, protein içeriği, hücresel yapı ve FCoV RNA ya da antijeni değerlendirilebilir. ABCD kılavuzu uygun efüzyon örneğinin yüksek tanısal değer taşıdığını belirtir. Sıvı yoksa etkilenmiş organ veya lenf düğümünden ince iğne aspirasyonu alınabilir. Kesin tanı çoğunlukla dokunun mikroskobik incelenmesi ve dokuda FCoV antijeninin gösterilmesiyle elde edilir; ancak biyopsi her canlı hasta için güvenli veya gerekli olmayabilir.

Ultrason ve radyografi sıvı birikimini, lenf düğümlerini ve organ değişikliklerini ortaya koyabilir. Sonuçlar muayene ve laboratuvar bulgularıyla birlikte yorumlanır; tanı çoğu zaman kanıtların toplamına dayanır.

Yalnızca antikor sonucuyla tanı koymak, internet belirtileriyle kendi kendine teşhis yapmak, veteriner önerisi olmadan antiviral kullanmak veya solunum ve nörolojik belirtilerde beklemek güvenli değildir. FIP’e benzeyen başka hastalıkların da dışlanması gerekir.